Fazla özgürlükçü olmayan ailelerde yetişen, iyi okumuş ve kariyer sahibi ebeveynler, evlerinde çocuklarına rahat ve yaratıcı bir ortam hazırlamak amacıyla çocuklarına aşırı müsamaha gösteriyor ve böylece çocuklar tarafından yönetilen günümüz aileleri ortaya çıkıyor. Bu "çocuk-erkil" ailelerde, önemli kararların bir kısmı çocuklar tarafından veriliyor. Örneğin nereye tatile gidileceği, hangi restoranda yemek yenileceği, aileye bir kardeşin katılıp katılmayacağı gibi. Bu durum, zaman içinde ailenin işlevsizleşmesine ve çocukların diktatörleşmesine yol açıyor.

2010 yılında Hürriyet gazetesinde yayınlanmış bir habere göre çocukerkilliğe daha yakın duran aileler şöyle: Anne-baba yaşının ileri olduğu aileler, tek çocuklu aileler, tek ebeveynli aileler, çocuğun evlatlık olduğu ya da çok geç doğduğu aileler, travmalar bulunan aileler, çocuğunun geçmişinde ciddi sağlık sorunu bulunan aileler ve anne ya da babanın bağımlı kişilik yapısına sahip olduğu aileler.

Uzmanlar çocukerkil aileleri uyarıyor ve bu ailelerde çocuk gelişiminin sağlıklı olmadığının altını çiziyor. Çocukların sınırlara ihtiyaç duyduklarının ve sınırlar içinde daha huzurlu yaşayacaklarının önemi vurgulanıyor. Sınırları çizilmeyen çocuklar, okul hayatında ve ileriki hayatlarında gerçekler, beklentileriyle örtüşmeyince zorluk çekiyor ve iletişim sorunları yaşıyorlar. Çocuklara mutlu bir ortam sağlamak, kararları onlara bırakmak anlamına gelmiyor.

Örneğin AÇEV Genel Müdür Yardımcısı Serkan Kahyaoğlu, genç babaların ''Babam çok baskı uyguladı, çocuğum ne isterse yapayım'' düşüncesiyle hareket ettiğini belirtiyor ve ''Bu sefer de kantarın topuzu kaçıyor. Baba, çocuğun haklarını vermeli ama sorumluluk vermeyi de unutmamalı'' diye ekliyor.

Siz de sınırları fazla esnek tuttuğunuzu düşünüyorsanız ve ailenizin çocukerkil bir aile olup olmadığı konusunda şüpheleriniz varsa bir aile terapistinden yardım almayı deneyebilirsiniz.
Etiketler: , |
Ne Dersin: 
1 Yorum
  1. vita Says:

    Arkadaşımın dedesi "Çocuğa çok yüz vermeyeceksin, tepene çıkar" dermiş.Sevgiyi kısmadan ama şımartmayarak, kendi kendini idare edebilen çocuklar büyütmek güzel bir hedef bence. Zor ama güzel. :)