24 Temmuz, 2016

559 - Bebekli Tatil Bavulu

Pazar, Temmuz 24, 2016 Gönderen Berna Arslan , , , , , yorum yok
Bu yazı, bebeğiyle tatile çıkacak olan ebeveynlere yardımcı olmak için hazırlandı. Bebekli tatil ilk başta birçok anne-babanın gözünü korkutabiliyor. Neler lazım olacak, gerçekten tatil yapabilecek miyiz, ya bir şeyler ters giderse... 

Biz bayramdan kısa bir süre önce 9 aylık bebeğimizle güneyde tatil yapma fırsatı bulduk. Tatil en başta bebeğimize yaradı,çünkü birçok insan görüp sosyalleşti ve açık havada bol zaman geçirdi. Orada tatile uygun bir düzen edindik ve şimdi iyi ki gittik diyoruz.


Lafı uzatmadan faydalı olacak eşyalar listesini sıralayalım. Bu liste ek gıdaya geçmiş bebekler için oluşturulmuştur. Sadece anne sütü ve/veya mama ile besleniyorsa işiniz daha bile kolay olabilir.

Giyecekler:
Bol bol kıyafet. Terleme ve kirlenme sebebiyle sık sık değiştirilebiliyor. 
Yaz için şortlar, bluzlar, tek parça şortlu takımlar, çıtçıtlı badiler işe yarayabilir. Denize girilecekse UV filtreli mayo ve şapka.
Şapka
Ne olur ne olmaz diye bir hırka/ceket, birkaç çorap ve birer tane uzun alt-üst de faydalı olabilir.

Beslenme:
Suluk
Biberonlar 
Kullanılıyorsa mama. 
Anne süt sağıyorsa göğüs pompası
Yemek taşımak için kilitli kaplar
Kaşıklar
Önlükler
Cam rende (meyveler için)
Tek gözlü ocak (muhallebi pişirmek için yanımızda götürdük)
Blender (eğer çorba pişirecekseniz)
Pişirmek için kap, kaşık, bıçak" (temizlemek için de bir süngere ihtiyacınız olabilir)

Uyku:
Gideceğiniz yerde yoksa park yatak ve çarşaf
Varsa uyku arkadaşı
Kullanıyorsa emzik
Battaniye/pike

Bakım:
Alt değiştirme örtüsü
Bebek bezi
Islak mendil (fazlasından zarar gelmez)
Pişik kremi
Güneş kremi
Vücut kremi
Havlu
Tırnak makası

Temizlik:
Bebek sabunu

İlaçlar:
Demir takviyesi
Vitamin takviyesi
Ateş düşürücü
Böcek sokmalarına karşı ilaç
Olası kabızlığa karşı fitil
Kullanılan herhangi başka bir ilaç/krem

Diğer:
Oyuncak, kitap
Diş kaşıyıcı
Ateşölçer
Emekleyip karıştıran çocuklar için priz kapağı lazım olabilir
Kanguru/sling
Bebek arabasında terlememek için örtüler

Bizim ihtiyacımız olmadı ama termal çanta ve buz kasedi yemek taşımak için işe yarayabilir. Bebek telsizi de kullanışlı olabilir.

Sonuç olarak bir bavulu bebeğin eşyalarına ayırdık. İnsan kendisi için daha az eşyayla tatil yapabilmeyi de bu vesileyle öğreniyor. Umarım bu bilgiler işinize yarar.

Tüm ailelere bebekleri ile güzel tatiller.

Resim kaynak: http://travelmamas.com/media/baby_suitcase.jpg

19 Temmuz, 2016

558 - Leydi Godiva'nın Hikayesi

Salı, Temmuz 19, 2016 Gönderen Berna Arslan , , , 1 yorum
Merhaba sevgili okur,

Bunu Bugün Öğrendim'e en son bir yazı yazıldığından beri oldukça uzun bir zaman geçti. Bunun sebeplerinden biri bu süre zarfında hayata gözlerini açmış olan bebeğim iken, bir diğeri ise belki de doktora süresince buraya fazla vakit ayıramıyor oluşum.

Ancak bugün bir değişiklik yapmak ve öğrendiğim hoş bir bilgiyi sizlerle paylaşmak istedim. Ülkece içinden geçtiğimiz zor zamanlarda belki biraz kafa dağıtmaya da yardımcı olur diye düşünüyorum.

Godiva kelimesini bir çikolata markası olarak duymuş olabilirsiniz. Hatta son yıllarda Türk bir firma tarafından satın alındıkları için de ülkemizde gündeme gelmişlerdi. Ancak Leydi Godiva'nın bir de tarihsel efsanesi var. Aşağıdaki tablo daha önce gözüme çarpmıştı, ancak bu hikayeyi anlattığını bilmiyordum.


Lady Godiva, John Collier, 1897
Efsaneye göre, Leydi Godiva bir 11. yüzyıl asilzadesidir. Coventry lordu olan eşi vatandaşlarından ağır vergiler talep etmektedir. Leydi Godiva bundan rahatsız olmakta ve eşinin vergileri düşürmesini ısrarla istemektedir. Bunun üzerine kocası vergileri ancak karısı çıplak bir şekilde ata biner ve şehirde dolaşırsa indireceğini söyler. Godiva bunu kabul eder ve yalnızca uzun saçları çıplak vücudunu kapar halde şehrin merkezinde at üstünde dolaşır. Bu gezintiye çıkmadan önce ise halkı uyarır ve evlerinde kalmalarını ve dışarıya bakmamalarını ister. Bu çağrıya yalnızca Tom isminde bir kişi uymaz ve pencerelerini açarak atın üzerindeki çıplak leydiye bakar. Bu kişi İngilizce'de "peeping Tom" (röntgenci/dikizci) olarak bilinen kalıba yol açmıştır. Efsaneye göre Tom'un gözleri hemen oracıkta kör olur. 


Sir William Reid Dick, 1949
Godiva, şehirdeki çıplak turunu tamamladıktan sonra kocasıyla yüzleşir ve vergilerin indirilmesini sağlar. Leydi Godiva'nın hikayesi bir efsane olarak değerlendirilebilse de bu kişinin gerçekten yaşadığı ve hayırsever olduğu bilinmektedir. 1840 yılında Lord Tennyson tarafından yazılmış olan Godiva isimli şiiri de şuradan okuyabilirsiniz.

04 Şubat, 2015

557 - Amerikan Sinemasının En İyi 100 Şarkısı

Çarşamba, Şubat 04, 2015 Gönderen Berna Arslan , , 1 yorum
Amerikan Film Enstitüsü (AFI) tarafından belirlenen Amerikan sinemasının en iyi 100 şarkısı listesiyle karşınızdayız. 2004 yılında belirlenmiş listede 1930'lardan 2000'lere kadar çeşitli şarkılar yer alıyor. 

100 şarkılık listeyi aşağıda bulabilirsiniz. Birçoğu müzikallerden alınmış ve eğer izlediyseniz o sahneleri hemen akla getirecek şarkılar. Judy Garland ve Gene Kelly, seslendirdikleri beşer şarkı ile listede en çok yer alan oyuncular arasındalar. Sizce 2004'ten beri bu listeye girmeyi hak edecek başka film şarkıları oldu mu?


Bu listede yer alan en sevdiğim film müziklerinin birkaçının videosunu ekliyorum. Son olarak, ilk yüze aday gösterilen 400 şarkının listesine şu adresten ulaşabilirsiniz.


En sevdiğim:

#3. Singin' in the rain - Gene Kelly (Singin' in the Rain, 1952)


#35. America (West Side Story, 1961)


$48. Que Sera Sera - Doris Day (The man who knew too much, 1956)


#50. Rock around the clock - Bill Haley and his Comets (Blackboard Jungle, 1955)


#58. Gonna Fly Now - Bill Conti (Rocky, 1976)


Rocky serisi ile ilgili yazım için tıklayın.


#80. Springtime for Hitler (The Producers, 1968)

Bunu izlemeden önce filmi izlemenizi tavsiye ederim, çünkü bu filmin final sahnesi sayılır ve filmi baştan izleyerek çok daha fazla gülersiniz. Film ile ilgili bir yazım için tıklayın.

Son olarak listede yer almayan ama benim çok sevdiğim bir şarkıyı da ekliyorum, film Cover Girl (1944), başka bir şarkı ile - Long ago (and far away)- listeye girmiş.

03 Şubat, 2015

556 - Beynimizin yüzde onunu kullandığımız efsanesi

Salı, Şubat 03, 2015 Gönderen Berna Arslan , , 2 yorum
İnsan vücudu ve zihni ile ilgili en sevilen efsanelerden biri de beynimizin yalnızca yüzde onunu kullandığımızdır. Bu efsaneden paye çıkartan yaşam guruları ve koçları olduğu gibi, 2014 yılında hala bu konuda film yapabilen yönetmenler bile var (Luc Besson - Lucy).

Peki bu efsanenin kaynağı ne? 

Kimse emin olamasa da birkaç şüpheli var: Bunlardan biri, 1930'larda sinir cerrahı Wilder Penfield'in elektriksel uyarı verdiğinde beynin büyük bir bölgesinde aktivite gözlemlememesi sonucu bu bölgeyi 'sessiz korteks' olarak adlandırması. Elbette bugün bu bölgelerin işlevlerinin olduğunu biliyoruz.

Ya da belki de her şey 1908'de büyük psikolog ve filozof William James'in "Mümkün olan zihinsel ve fiziksel kaynakların sadece küçük bir bölümünü kullanıyoruz" demesiyle başladı.

Neden bu kadar popüler?

Çünkü insanlar mucizelere inanmayı sever diyelim. Astrologların, diyetisyenlerin, yaşam koçlarının sunduğu umutlara benzer bir şey sunuyor beynimizin yüzde onunu kullandığımız efsanesi. Bize gelişmek için umut ve fırsat olduğunu ve bunun farkında olarak diğerlerinden farklı olabileceğimizi vaat ediyor.

Neden mantıksız?

Yüzde doksanı kullanılmayan ve vücudun enerji kaynaklarının çok büyük bölümünü kullanan bir organın gelişmesi evrimsel açıdan anlamsız olurdu.

Beyin görüntüleme teknikleri beynimizin tüm alanlarını kullandığımızı gösterir. 

Erken yaşlarda beyin hasarı, beynin esnekliği sayesinde daha az zarar verici olabilse de, geç yaşta beynin herhangi bir yerinde oluşan hasarın ne kadar önemli sonuçları olabileceği birçok vakada görülmüştür.

Dipnot:

Psikoloji çalışmalarında beyin görüntüleme teknikleri, genellikle bir işlevin hangi beyin bölgeleri tarafından yürütüldüğünü öğrenmek için uygulanır. Örneğin, siyah beyaz geometrik şekillere bakarken beynin hangi bölgelerinin etkinleştiğini öğrenmek isteyen araştırmacılar, öncelikle beyin dinlenme halindeyken, yani kişiye yapması için bir şey verilmeden ve kişi beyin görüntüleme cihazının içinde dururken, beynin etkinleşmesini ölçerler. Daha sonra kişiye geometrik şekiller gösterilir ve beyin aktivitesi kaydedilir. İki görüntü arasındaki fark, yalnızca geometrik şekillere bakarken etkinleşen bölgeleri gösterir. Böylece aşağıdaki gibi görüntüler oluşur ve belki bu durum da beynimizin yalnızca yüzde onunu kullandığımız efsanesine katkıda bulunmaktadır.

Resim kaynak:
http://www.martinos.org/neurorecovery/images/fMRI_labeled.png

21 Kasım, 2014

555 - Amerikan televizyonunda Arap ve Müslüman karakterler

Cuma, Kasım 21, 2014 Gönderen Berna Arslan , , yorum yok
11 Eylül sonrası ABD'de artan İslam korkusu, Amerikan televizyonlarındaki dizi ve filmlere terörist Müslüman karakterlerin katılımıyla kendini ifade imkanı buldu. Birçok dizi, klişe Arap ve Müslüman karakterleri barındırırken, bir kısmı da farklılık oluşturma gayreti gösterdi. Bu yazıda Amerikan televizyonlarında son yıllarda dikkati çeken Müslüman karakterlerden bahsedeceğim.

Sayid Jarrah, Lost
Irak kökenli ve Körfez Savaşı'nda yer almış Sayid, şiddet geçmişiyle ve de aşklarıyla tanınan bir karakterdi. Karakteri canlandıran aktör Naveen Andrews ise Hint kökenli.



Arastoo Vaziri, Bones
İnançlı bir bilim adamı ve şair olan Arastoo Vaziri tabuları yıkan karakterlerden bir tanesi olarak görülebilir. Karaktere hayat veren oyuncu ise İran kökenli.



Abed Nadir, Community
Yarı Filistinli yarı Polonyalı bu karakter, komedi dizisi Community'de film meraklısı bir karakteri canlandırıyordu. Karakteri canlandıran aktör ise yarı Hintli, yarı Polonyalı.


Nadia Yassir, 24
Pakistan kökenli ama ABD'de iki yaşından beri yaşayan Yassir karakteri, anti-terör biriminde çalışıyordu. 24 dizisinde birçok Müslüman terörist olduğu da unutulmamalı.



Ahmed Nassar, Sullivan & Son
Bu komedi dizisinde bir kamyon şoförü olarak yer alan Ahmed Nassar karakteri Mısırlı göçmen bir ailenin çocuğu. Karakteri canlandıran Ahmed Ahmed ise daha önce birkaç defa terörist olarak rol aldığından, kötü Arap rolleri için büyük bir pazar olduğunu keşfettim diyerek durumla dalga geçiyor. 


Aklınıza gelen başka karakterler varsa lütfen eklemekten çekinmeyin. Bugüne kadar 24, Lie to me, Homeland, Sleeper Cell, Tyrant ise Arap/Müslüman terörist barındıran dizilerden yalnızca birkaçı.


19 Kasım, 2014

554 - Facebook'ta ne kadar zaman harcadığınızı takip edin

Çarşamba, Kasım 19, 2014 Gönderen Berna Arslan , , yorum yok
Bazen çalışırken dikkat dağılması, bazen de can sıkıntısından insan internette boş zaman geçirebiliyor. Dikkatimi tam toparlayamadığım zamanlarda ya sık sık Facebook'a bakıyorum ya da 9gag gibi sitelerde zaman geçiriyorum. Geçenlerde Facebook'ta ne kadar vakit geçiriyorum görebileceğim bir uygulama var mı diye araştırdım ve birkaç tane buldum, sizinle de paylaşmak istedim.

1. Facebook Runner
En çok beğendiğim uygulama bu oldu. Firefox, Chrome, Opera ve Safari için ayrı versiyonlarını indirebileceğiniz bu uygulama, tarayıcının içine entegre oluyor ve tıkladığınızda toplam internette geçirdiğiniz vakti ve Facebook'ta geçirdiğiniz vakti ayrı ayrı gösteriyor. Ve de Türkçe. Şuradan indirebilirsiniz.

facebook, değerli zamanı harcamak için harika bir yer
2. TimeRabbit
TimeRabbit uygulaması tarayıcıya entegre olmuyor, indirip bir program olarak kurmanız gerekiyor. İlk önce bunu denedim, fakat Chrome ile çalışmadığı için kaldırdım. Facebook Runner'a göre görünülürlüğü düşük ve ne kadar zaman harcadığınızı öğrenmek için sağ taraftaki ikonuna tıklayıp bakmanız gerekiyor. Daha az kullanışlı diyebilirim. Ama (hala kullananlar varsa) internet explorer ile çalışıyor. İndirme adresi burada.

3. Time spend on Facebook
Bu da Chrome'a hatta Facebook'un içine entegre olan, Facebook'un ana sayfasında bir sayaç olarak görünen bir uygulama. İsterseniz şu adresten deneyebilirsiniz.


Tabii bu uygulamalar bilgisayar başında geçirdiğiniz vakti ölçmeye yönelik, yani mobil cihazlarda ne kadar vakit geçirdiğinizi de takip etmeniz gerekebilir.

16 Kasım, 2014

553 - Vücut dilini anlamak: El-yüz ilişkisi

Pazar, Kasım 16, 2014 Gönderen Berna Arslan , yorum yok
Vücut diliyle ifade edilenlerin iletişimin yüzde elli ila yetmişini oluşturduğu düşünülüyor. Peki karşımızdakinin vücut dilini okumak kolay mı? Veya kendi vücut dilimizle ne ifade ettiğimizin farkında mıyız?

Aşağıdaki çizimlere göz atın ve bu kişilerin ne ifade etmek istediklerini düşünün.




İlk çizimdeki kişi, eliyle ağzını kapatarak yalan söylememek üzere kendini engelliyor veya dinlediği kişinin yalan söylediğini düşünüyor olabilir. 

Göğüste kolları kavuşturmanın karşıdan gelecek tehlikelere siper oluşturmak amaçlı bilinçsiz bir dürtü olduğu düşünülüyor. Bu hareket çoğu ortamda nasıl hissettiğimizi açıkça ortaya koyduğundan bazen göğsümüzü tek kolumuzla kapamayı tercih ediyoruz. İkinci çizimdeki kişi bunu temsil ediyor. Bu kişi şu an yabancı olduğu bir ortamda bulunuyor veya kendine güven eksikliği yaşıyor olabilir. 

Son çizimdeki kişi ise duvara yaslanarak adeta buralar benim demek istiyor. Dokunma, yaslanma hareketleri hem nesneler hem de kişiler üzerinde uygulanabilir. Yeni arabasına yaslanarak poz verenleri ve sokakta birbirine sarılarak yürüyen sevgilileri düşünün. Karşıdaki kişinin gözünü korkutmak isteyen biri ise o kişinin ofisinin duvarına yaslanabilir, masasına oturabilir veya izin almadan sandalyesine kurulabilir. 

El-yüz ilişkisi

Genelde konuşurken elle yüze dokunmanın yalan belirtisi olduğu söylenir. Kişi yalan söyledikten sonra ağzına, burnuna veya göz kenarına dokunma hissini duyabilir.

Bunun sebebinin ağızdan çıkan yalanı durdurmak isteği olduğu öneriliyor.


Burna dokunmanın yalan söylemek dışında akla gelen hoş olmayan bir düşüncenin veya söylense sonuçlarından çekinildiği bir lafın ağızdan çıkışını engellemek amacıyla yapıldığı da düşünülüyor. 

Kulağa dokunmak, kişinin dinlediği kişiyi daha fazla duymak istemediğini belirtirken, enseye veya kulağın altına dokunmak, dinlenilen kişinin sözlerinden kuşku duyulduğunu ve bu sözlere pek güvenilmediğini gösterebilir. 

Vücut dilinin diğer unsurlarına gelecek yazılarda değineceğim.

14 Kasım, 2014

Konuk yazardan: "Antandros Antik Yerleşimi ve Arkeolojik Kazıları"

Cuma, Kasım 14, 2014 Gönderen Berna Arslan , , , , , yorum yok
Konuk yazarımız Erol Kuntsal, detaylı ve ilgi çekici hazırlanmış bu yazısıyla Antandros antik yerleşim yerini, tarihini ve güncel arkeolojik kazıları aktarıyor.

Erol Kuntsal'ın kıvılcımını ateşlediği ve sunuşunu yazdığı kitap "Çanakkale'den Bağdat'a Esaretten Kurtuluş Savaşı'na", İş Bankası Yayınları tarafından kısa zaman önce yayımlandı. Yakın zamanda bu konuda daha çok bilgi vermeyi umuyoruz.

Erol Kuntsal'ın diğer yazılarını okumak için buraya, tüm konuk yazarlarımızın yazılarına göz atmak için buraya tıklayabilirsiniz. Konuk yazar olmak için benimle iletişime geçebilirsiniz. 



Kara yolu ile Çanakkale’den İzmir’e giderken, antik dönemdeki adı İda Dağı olan Kaz Dağı’nın güney eteklerinden eşsiz bir manzarayı seyrederek deniz seviyesine inerseniz, Edremit Körfezi’nin kuzey kıyısındaki, Balıkesir iline bağlı Edremit ilçesinin Altınoluk yerleşimine kadar gelirsiniz.
Altınoluk’un 2 km. doğusunda, denize dik inen 215 m. rakımlı Kaletaşı Tepesi’nin zirve ve batı yamaçlarında, antik dönemdeki adı Antandros olan antik bir yerleşim yeri bulunur.
Çanakkale-Edremit karayolu, Antandros Antik Kenti’nin üzerinden geçer.
Bu yazımda sizlere antik Antandros yerleşimini ve kazı sonuçlarını anlatmaya çalışacağım.
Ama önce mümkün olduğu kadar kısa, Antandros’un ve bölgenin tarihini anlatmam lazım.
Edremit Körfezi ve Antandros çok eski ve önemli bir yerleşim yeri olduğu için, bu anlatımı sizi sıkmadan, sabrınızı zorlamadan, satır başları ile yapmaya çalışacağım.
Bu arada; Antandros adını aklınızın bir köşesine yazın, çünkü gelecek yıllarda bu adı daha çok duyacaksınız.




ANTANDROS’UN VE BÖLGENİN KISA TARİHİ

Antik yazarlara göre Troia Savaşı'na kadar uzanan Antandros'un tarihi MÖ 13. yüzyıldan başlayarak, MS 18. yüzyılda yeniden keşfedilişine ve 2000'lerde başlayan ilk bilimsel çalışmalara kadar devam eder.
Antik yazar Vergilius, Aeneas adlı eserinde MÖ 1200′lü yıllarda Akhalar ile Troialılar arasındaki savaş sonrasında yıkılan Troia kentinden kaçan Aeneas ve yanındakilerin, İda Dağı eteklerindeki Antandros’ta donanmalarını kurduklarını yazar. Roma İmparatorluğu’nun kurucusu kabul edilen Romus’un ve Romulus’un dedesi olan Aeneas, “Fırtına Gemisi” (The Tempest) adlı mitolojik gemisi ile Antandros’tan hareket ederek İtalya’nın Castro kentine gider.
Son yıllarda, Roma İmparatorluğunun kurulmasına neden olan mitolojik yolculuğun aynı şartlarda tekrar yapılması için hazırlanan proje Avrupa Birliği tarafından kabul edildi, ancak maddi problemler sebebiyle henüz gerçekleşemedi.  
Antik yazar Herodotos, Pers kralı Xerxes’in MÖ 483 yılında Yunanistan’a yapacağı seferin hazırlıklarını ve ordunun izlediği güzergâhı anlatırken, ordunun Antandros’u geçerek İda eteklerinde konakladığını, gece çok şiddetli bir fırtına olduğunu, yıldırımlar düştüğünü ve önemli bir kayıp verildiğini yazar.
Antik yazar Strabon, Geographika adlı kitabında, antik yazarlardan Alkaios’un Antandros’dan bahsettiğini yazar ve kentin bulunduğu coğrafya hakkında bilgi verir. Kitabın 1620 basımında bölgeye Adramytteion Körfezi deniyor. Şimdiki adı olan Edremit Körfezine ne kadar benziyor, değil mi?
Körfezin kuzeyinde Antandros, yukarısında Truva kralı Priamos’un oğlu Paris’in, Athena, Hera ve Aphrodite arasındaki güzellik yarışması için hakemlik yaptığı söylenen Aleksandreia Dağı bulunuyor.
Körfezin iç kısmında İda Dağı’ndan gelen kerestelerin pazarlandığı Aspaneus ve Atinalılar tarafından kolonize edilmiş, hem bir limanı hem de deniz üssü olan Adramytteion kenti yer alır.
Kafkas halklarından olan savaşçı Kimmerler, daha da savaşçı İskit baskısı sonucu Kafkasya’yı aşarak MÖ 8. yüzyıl sonunda Doğu Anadolu’ya ulaşırlar. Önce Urartularla karşılaşırlar, ardından Asurlularla savaşırlar ve Orta Anadolu’da Kappadokia’yı ele geçirirler, MÖ 696 yılında Phryg Devleti’ne saldırırlar ve Phryg kralı Midas’ın ölümüne neden olurlar, ardından Lydia Devleti’ne saldıran Kimmerler’in bir bölümü kuzeye ilerler ve Antandros’a yerleşirler.
Kimmerlerin Antandros’taki işgaline MÖ 570 de Lydia kralı Alyattes’in oğlu Kroisos son verir.
MÖ 508 yılında Pers kralı Dareios’un komutanlarından Otanes tarafından ele geçirilen kent, tüm Anadolu gibi Pers egemenliğine girer.
Antik kaynaklarda kentin adı Atina ile Sparta arasında MÖ 431 yılında başlayan ve MÖ 404 yılında biten Peloponnesos Savaşları’nda sıkça geçer. Savaşın ilk evresinde Lesbos adasını (bugünkü Midilli adasını) ve buradaki Mytilene kentini ele geçiren Atinalılar, kent halkının bir kısmını sürgüne gönderirler. Sürgün edilenler, yanlarına Peloponnesos’tan paralı askerler alarak Antandros’u ele geçirirler. Bu insanlar Antandros’un, İda Dağı’na yakın olması ve gemi yapımında kullanılacak gereçlerin bol olmasından faydalanarak gemi yapacak, Lesbos’a saldırıp geri aldıktan sonra karşı kıyıdaki diğer kentleri de ele geçireceklerdir. Ancak Antandros’un, Lesboslu sürgünlerin eline geçmesinden kısa süre sonra Atina donanması yanına müttefiklerini de alarak Antandros’u geri alır ve Antandros, Attika-Delos Deniz Birliği’ne girer. Birliğe üye kentlerin ödedikleri vergilerin yılının ve miktarının yazıldığı listelerde, Antandros adına ilk olarak MÖ 425 yılında, ikinci kez MÖ 421 yılında ödediği vergiyle rastlıyoruz. Bu tarihten itibaren kayıtlarda Antandros ismine bir daha rastlanmaz.
Kent, MÖ 410 yılında Perslerin denetimi altına girer. Persler, MÖ 410-408’de Antandros’ta bir garnizon bulundurmaktaydılar.
Antik tarihçi Ksenophon’a göre, Peloponnesos Savaşında, Peloponnesos birlikleri MÖ 410 yılında yenilgiye uğrar ve Pers satrabı, Peloponnesoslular’ın birliklerine ve müttefiklerine, savaşta kaybettikleri gemilerinin yerine yenilerini yapmaları için para verip Antandros’a gönderir. Gemilerin yapımı sırasında Syrakusailılar, Antandros halkı ile işbirliği yapıp yıkılan surlarının onarılmasında yardım ederler, ayrıca nöbet tutmalarındaki gayretleri ile Antandroslular’ın takdirlerini kazanırlar. Syrakusailılar’ın bu davranışları sonucunda Antandroslular, onlara vatandaşlık hakkı tanırlar.
MÖ 4. yüzyılda Büyük İskender’in Anadolu’yu ele geçirmesiyle beraber, Pers kontrolündeki Antandros, özgürlüğüne kavuşur ve özgür bir kent olarak yeniden sikke basmaya başlar. Zira sikke basmak, kentin özgürlüğünün bir işaretidir.
Antandros, Pergamon Kralı II. Eumenes zamanında Suriye kralı III. Antiokhos ile MÖ 189 yılında yapılan Magnesia Savaşı ve sonrasında MÖ 188 yılında imzalanan anlaşma sonunda Pergamon Krallığı’nın denetimi altına girer.
Roma’nın Anadolu’ya girmesinden sonra tüm Anadolu gibi Roma İmparatorluğu egemenliğine giren Antandros, Hıristiyanlık döneminde bir piskoposluk merkezine dönüşür.
Orta Çağ'daki Arap akınlarından kaçan halkın korunmak amacıyla bugünkü adı Şahin Kale olan surla çevrili, sarp kayalık üzerine taşındığı anlaşılmaktadır.

Yerleşim alanı 16. yüzyılda, bugünkü Altınoluk beldesinin eski köy yerleşiminin bulunduğu alana taşınır ve piskoposluk merkezi olan yerleşim, Papazlık adını alır.

İZLERİ KAYBOLAN ANTANDROS YERLEŞİMİNİN YENİDEN BULUNMASI

Antandros Antik Kentinin yerinin bulunması araştırmaları, 1842 yılında Heinrich Kiepert’in, Avcılar Köyü camisinin duvarında Antandros adının geçtiği yazıtı keşfetmesiyle başlar. Bu yazıta dayanarak yeri yaklaşık olarak tespit eder. 1888 yılında Fabricius ile birlikte geri döner, Antandros adının geçtiği ikinci bir yazıtı ve Antandros sikkelerini görür, önceki saptamasının doğru olduğunu anlar. Antandros olarak saptadığı, bugünkü adı Kaletaşı olan tepeye Fabricius ile birlikte tırmanır ve bir şehir yerleşimini doğrulayacak miktarda mermer ve seramik parçası bulur, yaptığı ölçümde tepenin 215 metre yükseklikte olduğunu belirler.
Kiepert’ten sekiz yıl sonra Judeich, tepe üzerinde incelemeler yapar, şehri aşağı ve yukarı kent olarak ikiye ayırır ve Antandros’u fazla büyük olmayan bir şehir olarak nitelendirir.
Bu arada; Truvayı kazan, hazineyi bulan ve yurt dışına kaçıran Schliemann, 1881 yılında aynı yoldan geçer, Kiepert’in ilk bulduğu yazıtı görür, bir antik kentin varlığını saptar ve köylülerin civarda birçok gümüş Antandros sikkesi bulması dikkatini çeker.  
1911 yılında şehri ziyaret eden Leaf, tepenin batı bölümünün sahipleri tarafından bir mezar açıldığını, bir rahibe için dikilmiş, ama sonra ikinci kez kullanılmış bir heykel altlığının çıkarıldığını saptar. Buna dayanarak, şehrin nekropolisinin (mezarlığının) tepenin batı yamacında, garnizonun tepenin zirvesinde, ticaret merkezi ve limanların tepenin doğusunda olduğuna kanaat getirir.
Cook, 1959 ve 1968 yıllarında yaptığı incelemede tepenin doğu yamacında herhangi bir buluntunun olmadığını, asıl yerleşimin tepenin batı yamacında olması gerektiğini söyler.
Şehrin üzerinde bulunduğu Kaletaşı Tepesi, denize doğru dik bir eğim ile sona erer. Modern asfalt, tepenin eteği kesilerek yapılabilmiştir. Asfaltın yapımından önce ulaşım, deniz ile tepe arasındaki dar, çakıldan oluşan deniz kıyısından gerçekleşiyordu.
Antik yerleşimin bulunduğu Kaletaşı Tepesinin batısında uzanan sahil şeridinin imara açılması ile 1989 yılında başlayan temel kazılarında bazı mezarlara rastlanır ve 1991 yılında Müze Kurtarma Kazıları başlatılır. Bu alanın MÖ 7. yüzyıldan MÖ 2. yüzyıla kadar nekropolis alanı olarak kullanıldığı anlaşılır ve kazılar aralıklarla devam eder, 1995 yılında kazılara son verilir.
2000 yılında Ege Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı öğretim üyelerinden Prof. Dr. Gürcan Polat başkanlığında bir ekip yüzey araştırması yapar ve sonucunda Kaletaşı Tepesi’nde sur ile çevrili bir yerleşimin varlığı saptanır. Çam ve zeytin ağaçları ile kaplı tepenin batı yamacında yapılan yüzey araştırmasında elde edilen veriler, bu alanın en azından MÖ 6. yüzyıldan başlayıp Bizans dönemini de içeren uzun bir zaman dilimi boyunca iskân gördüğünü ortaya koyar. Tepenin batısından denize dökülen derenin batısında ve doğu yamaçlarındaki araştırmalarda, yerleşime ait veriler elde edilemez.
2001-2006 yılları arasında Ege Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü ile Balıkesir Müzesi'nin ve Altınoluk Belediyesi’nin ortak çalışmalarıyla süren kazılar, 2007 yılında Prof. Dr. Gürcan Polat başkanlığında devam eden akademik bir kazıya dönüşür.
15 yıldır devam eden, "Yamaç Ev" ve "Nekropolis" dışında çeşitli alanlarda devam eden kazılarda, kentin uzun yüzyıllara uzanan geçmişini daha iyi anlayabileceğimiz pek çok bilgiye ulaşılmakta.

KAZI ALANI VE BULUNTULAR


YAMAÇ EV


Antandros kazılarının en önemli bölümü “Yamaç Ev” olarak adlandırılan Roma villasıdır. 2001 yılında başlanan kazılarda bugüne kadar 19 bölümü ortaya çıkarılan villa, 1100 m2’lik bir alanı kaplamakta. Denize bakan bir yamaç üzerine yerleştirilmiş olması nedeniyle klasik Roma ev tipinden farklı olarak, “sıralı ev tipi” olarak adlandırılan bir mimari üslupla inşa edilmiş. Yan yana dizilmiş altı odası dışında mutfak, teras ve oldukça görkemli bir hamam Yamaç Ev’i oluşturmakta. Evin özellikle taban mozaikleri ve freskleri dikkat çekiyor. Kazılar, villanın MS Geç 3. Yüzyıl’da inşa edildiğini, MS 6-7. Yüzyıl’a kadar bazı tadilatlarla birlikte kullanıldığını ortaya koymakta. Bu tarihte, Batı Anadolu’yu etkisi altına alan Arap akınlarından kaçan halk kenti terk ederek, bugün Şahin Kalesi olarak adlandırılan, oldukça korunaklı doğal bir kale görünümündeki tepeye taşınmış.


NEKROPOLİS (MEZARLIK)

Antandros nekropolisi, yerleşimin yer aldığı Kaletaşı Tepesi’nin yaklaşık 400 m. batısında, deniz ile ona paralel olarak uzanan tepe arasındaki 50–60 metrelik yamaç ve düzlükte yer almakta. Kazılar, nekropolis alanının MÖ erken 7. yüzyıldan Helenistik Dönem sonuna kadar kesintisiz bir şekilde kullanıldığını ortaya koyuyor.
Maalesef bugün bir yazlık sitenin büyük bir bölümünün üzerine oturduğu nekropolis alanında, 2001 yılından beri devam eden sistemli kazılar, nekropolis alanının sınırlarını tespit etmeye yönelik olarak sürüyor. Kazılar önce küçük bir sondaj ile başlamış, yoğun gömü nedeniyle dört bir yana genişletilerek büyük bir açmaya dönüşmüş, bugüne kadar 412 mezar saptanmış. Nekropolis, coğrafi konumu gereği, kuzeyindeki tepeden erozyonla gelen toprak nedeniyle tabakalı bir yapıya sahip ve henüz tam olarak plan elde edilememiş olmasına karşın, MS 4. yüzyılda bu alanın, nekropolis özelliğini yitirerek, yerleşim alanına dönüştüğü anlaşılmakta.
Arkaik döneme ait çocuk mezarlarının aksine, yetişkin mezarlarının hepsinde kremasyon (yakma) uygulandığı görülüyor. Bazı kremasyon mezarlarda topraktaki yanık tabakası ve yüksek ısıdan meydana gelen kırmızılaşma, bireyin gömüldüğü yerde yakıldığını kanıtlamakta. Bir kısmı ise ikincil kremasyon, yani başka yerde yakılarak toplanan kemiklerin bir kap içerisine konulması sonrasında gömülmüşler. Kremasyon mezarlarda genellikle bronz hediyeler ele geçerken, çocuk ve bebek mezarlarında, içlerinde aşık kemiklerinin de bulunduğu (yakın zamana kadar Anadolu’da çocukların oyun aracı olarak kullandığı, koyunun dizinde bulunan çok ilginç bir kemik)  zengin hediyelere rastlanmakta. Bu döneme ait mezarlarda yapılan antropolojik incelemeler, yetişkinlerin yakılarak, 7 yaşından küçük çocukların yakılmadan gömüldüğünü ortaya koyuyor. MÖ 7. yüzyıl ortalarına doğru geleneğin değişmeye başladığı, yetişkinlerin yalnızca kremasyon değil, aynı zamanda inhumasyon (yakmadan gömme) olarak da gömüldükleri gözleniyor.
İlk lahit kullanımı, yetişkin bireylerin yakılarak gömülmediği MÖ 6. yüzyılda görülmeye başlıyor. Bu yüzyıla ait üç pişmiş toprak lahit bulunmuş ve Cook tarafından Albertinum Grubu olarak isimlendirilen lahitlerle büyük benzerlik gösteren bu lahitler, muhtemelen Klazomenai’den ithal edilmiş. Zira Batı Anadolu’daki diğer bir yerleşim yeri olan Klazomenai’de o dönemde lahit imalatı yapılıyor ve erişkin erkeğe ait hediyenin lahit dışına bırakılması, Klazomenai’de yaygın bir uygulama.
MÖ 5. yüzyılda pişmiş toprak lahitlerin yerini, tufa taşından yapılmış, kapaklı taş lahitler alıyor ve bu dönemde yetişkin bireylerde kremasyon uygulaması, yavaş yavaş yerini inhumasyona bırakıyor. MÖ 5. yüzyıla ait lahitlerde çoklu gömüler dikkat çekiyor.
MS 2. yüzyıla ait yalnızca bir mezarda birey doğu-batı yönünde yatırılmış, Bizans Dönemi’ne tarihlenen mezarlardan birinde ise kadın bireyin başı batıya gelecek şekilde batı-doğu yönünde yatırılmış.
Antandros nekropolisi, Batı Anadolu’da bulunan en önemli nekropolis. Kazılar, antik dönem ve sonrasındaki medeniyetler ve gelenekleri konusunda çok zengin bilgilere ulaşmamızı sağlıyor.

DİĞER KAZILAR

Yamaç ev ve Nekroplis dışında; Sur bölgesinde, Roma evi bölgesinde, Yol üstünde, Dere boyunda, Yol altında ve Su altında da kazı çalışmaları devam ediyor.

BULUNTULARIN SERGİLENDİĞİ MÜZELER

Kazılarda bulunan eserler, Balıkesir’deki Kuvayı Milliye Müzesinde ve Bursa Arkeoloji Müzesinde sergilenmekte. Umarım bir gün Altınoluk’ta bir Antandros müzesi açılır ve bulunanlar ait oldukları yerde sergilenir.

SÖZÜN ÖZÜ

Kazılar, okulların tatil olduğu Temmuz ve Ağustos aylarında, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü talebeleri ve öğretim üyelerince yapılıyor.
Eğer bu aylarda bir gün yolunuz bu bölgeye düşerse, kazıları görmek için muhakkak ziyaret edin.
Sizi pırıl pırıl arkeolog adayı öğrenciler, arkeologlar ve öğretim üyeleri karşılayacak, sorularınıza içtenlikle ve doğru cevaplar vereceklerdir. 
Altınoluk’un Temmuz ve Ağustos aylarındaki sıcağında, yerlerde ve toz toprak içinde, iğneyle kuyu kazarcasına kazı yapan bu gençleri gördükçe gurur duyacaksınız.
Yorgunluklarını gidermek için yanınızda biraz meyve veya meşrubat götürürseniz bilin ki çok makbule geçecek.
Belki siz oradayken, gözünüzün önünde bir sikke, bir vazo veya başka bir obje bulacaklardır.
Bu heyecanı ve mutlu koşuşturmayı görün ve “Böyle gençlerimiz de var” diyerek umut tazeleyin.    
Belki öğle tatilinde bir çardağın altında kendi hazırladıkları köfteyi ve salatayı yerken, gazete kâğıdı ile kaplı masalarına sizi de buyur ederler.

07 Kasım, 2014

552 - Göz bebekleri cinsel yönelimi ele veriyor

Cuma, Kasım 07, 2014 Gönderen Berna Arslan , , yorum yok
Göz izleme tekniklerinin gelişmesiyle birlikte psikoloji alanında bu teknikle birçok çalışma uygulanıyor. Son yıllarda göz bebekleri ve cinsellik arasında da bağlantı kurulmaya başlandı. Göz bebeğinin genişlemesinin nedenleri arasında kişinin ilgi duyması veya cinsel olarak uyarılması sayılıyor.



Heteroseksüel ve homoseksüel kadın ve erkeklerle yapılan bir çalışmada katılımcılara kadın, erkek ve manzara videoları gösterildi. Heteroseksüel erkeklerin göz bebeklerinin kadın videolarını izlerken genişlediği gözlemlendi. Benzer şekilde homoseksüel erkeklerin göz bebekleri erkek videolarını, homoseksüel kadınların göz bebekleri ise kadın videolarını izlerken genişledi. Henüz anlaşılmayan bir biçimde ise heteroseksüel kadınların göz bebekleri hem kadın hem de erkek videolarını izlerken genişleme eğilimi gösterdi. 

Göz bebeklerinin genişlemesinin karşı tarafa verdiği mesaj eski zamanlardan beri bilindiğinden, asırlar önce hayat kadınlarının göz bebeklerine genişletici özel bir damla sıktıkları biliniyor. 


Kaynak:
http://www.nydailynews.com/news/national/eye-horny-baby-pupil-dilation-key-indicator-sexual-orientation-new-study-article-1.1130026

Resim kaynak:
http://westsidetoastmasters.com/resources/book_of_body_language/chap8.html
http://www.medscape.com/viewarticle/760760_2

30 Eylül, 2014

Konuk yazardan: "Saray Sineması, Saray Muhallebicisi, Demirören AVM ve İnci Pastanesi"

Çocukluğu Şişli'de, lise dönemi Beyoğlu'nda geçmiş biri olarak bu yazı beni yakından ilgilendirdi. Konuk yazarımız Erol Kuntsal, bu yazısında İstanbul'un son yıllarda uğradığı tarih ve kültür kaybından Beyoğlu ekseninde bahsediyor. Sanıyorum ki, İstiklal Caddesi'nin gitgide açık bir AVM'ye dönüşmesi ve kişiliğini kaybediyor oluşu çoğumuzun dikkatini çekmiştir.

Erol Kuntsal'ın diğer yazılarını okumak için buraya, tüm konuk yazarlarımızın yazılarına göz atmak için buraya tıklayabilirsiniz. Konuk yazar olmak için benimle iletişime geçebilirsiniz. 


İstiklal Caddesi'nde, Taksim ile Galatasaray arasındaki bölümün sağ tarafındaki Ağa Camii olarak bilinen Hüseyin Ağa Camii’ni geçtikten sonra, Emek Sineması'nın bulunduğu Yeşilçam sokağının köşesinde büyük ve eski bir bina vardı. Vardı diyorum, çünkü artık yok.

Bu bina 1875’te mimar Giovanni Battista Barbarini tarafından, Lüksemburg Apartmanı adıyla inşa edilmişti. Sinema bölümü 1913’e kadar Lüksemburg Kafe ve Gomon Kafe olarak kullanılmıştı. Sonra sinemaya dönüştürülmüş, 1933’e kadar Glorya Sineması olarak faaliyet göstermiş, 1933’te Saray Sineması adını almış ve İstanbul’un en şık sinemalarından biri olmuştu. Osmanlı Bankası müdürlerinden Duaux’un sahibi olduğu bina, ölümünden sonra kızı Saint-Seine Markizi’ne geçmişti.

Yabancı filmler gösteren Saray Sineması’nda, konserlere ve tiyatrolara da yer verilmişti. Sanat etkinlikleri içinde önemli bir yere sahipti. Avrupa’nın ünlü yorumcuları ve tiyatro sanatçıları, bale toplulukları, Louis Armstrong’un da aralarında bulunduğu ünlü cazcılar, Münir Nurettin Selçuk, Safiye Ayla, Maurice Chevalier, Josephine Baker ve Tino Rossi gibi dönemin en ünlü yerli ve yabancı ses sanatçıları burada unutulmaz konserler vermişlerdi.



Saray Sineması, benim gittiğim yıllarda eski ve bakımsız bir sinemaydı. Ama vaktiyle çok güzel bir sinema olduğu kolaylıkla anlaşılırdı. Girişteki pasajda, genelde hazır giyim ürünleri satılırdı.


Cephenin hemen sağında Saray Muhallebicisi vardı. Önünden her geçişimde, vitrine özenle yerleştirilen burma kadayıflara bakardım. Kadayıf rulolarını, içindeki büyük ve yeşil fıstıklar özellikle görülecek şekilde keserler ve vitrine doğru çevirirlerdi. Bir gün dayanamayıp içeri girmiş ve bir porsiyon yemiştim. Ama bütün hayallerim yıkılmıştı. Normal kadayıfa göre şerbeti çok daha az ve sert olduğundan zorlukla çiğnemiştim. Vitrinde çok güzel duran şey, yerken o güzelliğini kaybetmişti.

Saray Muhallebicisi’nin hikâyesi 1860’larda Kerem Çavuş’un Fındıklı’da açtığı muhallebici ile başlamış. Torunu Hüseyin Topbaş, Kasımpaşa’da “Bizim Muhallebici” adıyla devam ettirmiş. 1948’de Beyoğlu’na taşınmışlar ve dükkân Saray Sineması’nın yanında olduğu için “Saray Muhallebicisi” adını almışlar. Muhallebi, sahanda yumurta, tavuk, tavuk suyu çorba ve pilavla başlayan menü daha sonra zenginleşmiş.



Hatırlatmakta yarar var, Saray muhallebicisinin sahibi İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş ve ailesi.

Son yıllarda Saray Sineması'nın da bulunduğu binanın mülkiyeti işadamı Erdoğan Demirören’e geçti ve kaderini beklemeye başladı. Önce sinemayı, sonra pasajı ve sonunda caddedeki dükkânları kapattılar. En sona Saray Muhallebicisi kalmıştı. O da, karşı sıradaki büyük bir apartmanı alarak 2007 yılı başında yeni yerine taşınınca, binanın etrafını büyük tahta perdelerle kapattılar, tamamen yıktılar, derin bir temel çukuru kazdılar ve yeni inşaata başladılar.

Bu hafta Beyoğlu’nda dolaşırken, tamamen yıkılan Saray Sineması'nın yerine yapılan Demirören AVM’yi gezdim. Bana göre, İstiklal Caddesi'nin dokusuna pek de uymayan dev bir bina olmuştu.


Saray Muhallebicisi, yeni ve gösterişli binası ile karşıda duruyor, adını ve şöhretini borçlu olduğu yere yapılan dev binayı seyrediyordu.

İstanbul’un kişilikli bir binası daha yok oldu. Restore edilip İstiklal Caddesi’nin dokusuna uygun bir bina olarak yaşatılabilir miydi acaba?

Hemen yanındaki köşede bulunan, ayrı bir yazı konusu olacak kadar ünlü Cercle D’orient binasına baktım. Altındaki sıra dükkânlardan, profiterolü ile ünlü İnci Pastanesi’nin de en sonunda kapandığı bu muhteşem ama bakımsız binanın da bir gün aynı kaderi paylaşmamasını diledim.



Tarihi İnci Pastanesi, 1944 yılından beri hizmet verdiği Cercle D'orient binasından 68 yıl sonra 7 Aralık 2012'de restorasyon gerekçesiyle tahliye edildi. Bazı sivil toplum kuruluşları tahliyeye tepki gösterdi. Şimdi, Beyoğlu Mis sokaktaki yeni yerinde, eski tadını ve dekorunu koruyarak hizmete devam ediyor. Müdavimlerine duyuruyorum.

Resim kaynak:
http://www.mimarizm.com/V_Images/2010/Mimarin_Gobegi/pastaneler/inci%20(10).JPG
http://db2.stb.s-msn.com/i/8E/F4FADB4B9BC76887A5CEEA8F3861.jpg
http://mutlukent.files.wordpress.com/2011/03/img_1446.jpg
http://www.dipsahaf.com/wp-content/plugins/dynpicwatermark/DynPicWaterMark_ImageViewer.php?path=2011/12/Untitled-12.jpg
http://streetmuseumistanbul.com/Contents/117/130258864981549356_beyoglu-saray-sinemasi-film-brosuru-manon50591150.jpg